Tylko jedno spojrzenie

Harlan Coben.

Życie Grace Lewson zmienia się w jednej chwili po odebraniu świeżo wywołanych zdjęć. Nie byłoby w nich nic dziwnego, gdyby nie to, że między rodzinnymi zdjęciami odnajduje jedno, kompletnie nie pasujące do reszty i nie jej zdjęcie. 

Fotografia jest stara, przedstawia piątkę młodych osób. Grace już prawie to zignorowała, gdyby nie to, że w pewnym momencie rozpoznaje na tej fotografii... swojego męża, a obok niego stoi, wpatrzona w niego dziewczyna, której na fotografii ktoś przekreślił twarz.

Grace wieczorem postanawia pokazać zdjęcie swojemu mężowi, którego reakcja jest dziwna. Zaprzecza pytaniu, że to on się tam znajduję. Zaraz po tym odbiera telefon, a chwilę po tym wychodzi z domu i nie wraca na noc. 

No i jak na Cobena przystało i w sumie wcale mnie nie zdziwiło, w książce musiał się pojawić jakiś wątek z przeszłości. Tym razem padło na przeszłość Grace... ale nie tylko jej. 

Kobieta na własną rękę poszukuje swojego męża, którego jak się okazuje ktoś porwał. Niedługo motem ktoś grozi jej dzieciom. 

W międzyczasie ginie kilkoro innych mężczyzn. Czy wszystkich ich łączy jedna sprawa z przeszłości? 

Co ma to wspólnego z strzelaniną, sprzed 15 lat na koncercie rockowym, w której Grace ledwo uszła z życiem?

A no, żeby się dowiedzieć to zachęcam do przeczytania, bo jest ciekawie.

Od dziś jest to chyba moja książka numer jeden, tego autora, chociaż nigdy żadna nie pobiła, pierwszej, którą przeczytałam. A no do dziś, bo wszystko się zmieniło - teraz ta jest tą, którą będę najbardziej polecać, jako książkę Cobena.